60 lat KPA
Kilka pytań do redaktora “Zgody”

W Dzienniku Związkowym z dnia 10-12 września 2004 pan W. Wierzewski, redaktor naczelny “Zgody” w artykule “60-lecie Kongresu Polonii Amerykańskiej” pisze: 1983 Kongres Polonii Amerykańskiej uzyskuje dzięki staraniom Witolda Płońskiego z Nowego Jorku - federalne fundusze na prowadzenie szerokiej akcji oświatowej i artystycznej z puli “US National Endowment for the Humanities” - powstaje Konsorcjum Programów Humanistycznych i Artystycznych, które przez następne pięć lat odpowiedzialne będzie za setki odczytów, wystaw, konferencji prezentujących polskie dziedzictwo i doświadczenia polsko-amerykańskie. Co się stało z tym Federalnym Funduszem i tym Konsorcjum? Kiedy i gdzie odbyły się te spotkania i odczyty?
W roku 1984 rząd amerykański wdraża programy popierane przez Kongres Polonii Amerykańskiej takie jak “National Endowment for Democracy” (oferuje znaczne środki dla opozycji i jej działaczy). Podobnie jak Fundusz Rolniczy w Polsce, cieszący się poparciem Kościoła w kraju! Co się stało z tym programem? Panie Redaktorze?
W roku 1985 prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej przewodzi masowej manifestacji KPA przeciwko wizycie gen. W. Jaruzelskiego w Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku! We wrześniu 1989 r. prezes KPA Edward Moskal składa wizytę panu prezydentowi W. Jaruzelskiemu, zdrajcy, który wydał wojnę polskiemu narodowi. W delegacji brał udział prezes Zrzeszenia Rzymsko Katolickiego, wiceprezes KPA J. Dykla i inni dyrektorzy!
W 1991 r. Kongres Polonii Amerykańskiej obchodził 200-lecie Polskiej Konstytucji 3 Maja z 1791 roku. Parada 3-majowa była w tym roku organizowana ostatni raz, gdyż pan prezes Edward Moskal postanowił paradę zawiesić z powodów tylko jemu znanych! Organizacją Parady 3 Maja zajął się powołany Komitet Organizacyjny pod przewodnictwem byłego prezesa Klubów Polskich i Paradę prowadził przez 11 lat!Parada przetrwała do dziś.
W 1998 roku pisze pan redaktor “Zgody”: “Delegacja KPA była na uroczystości otwarcia Cmentarzy Polskich Ofiar w Charkowie”. Przede wszystkim to nie były cmentarze, a był cmentarz i nie polskie ofiary, a pomordowani polscy jeńcy wojenni z obozu jeńców w Starobielsku - ZSRR. Poza tym nie było to otwarcie cmentarza, które odbyło się 17 czerwca 2000 r., a było to położenie kamienia węgielnego pod polski cmentarz wojennych w Charkowie, który nie stał się polskim cmentarzem, a Ukraińsko-Polskim Memoriałem. Na uroczystości tej prezydent III RP A. Kwaśniewski-Stolzman nie był w zbyt dobrej kondycji z powodu “pijanego golenia”.

Stały czytelnik
“Misza”