Głos w dyskusji programu radiowego “Otwarty mikrofon”

We wtorek, 20 lipca 2004 r. na programie radiowym “Otwarty mikrofon” usłyszałem pogląd, że “wśród Niemców istnieje pogląd, że Hitler po dojściu do władzy postawił Niemcy na nogi”. Jest to b. ciekawy pogląd, który warto rozwinąć i uzasadnić. Masy ludzkie wszelkich narodów w ogóle nie rozumieją w jaki to sposób Niemcy nagle stały się mocarstwem światowym, że zdobyto się na tak rewolucyjny skok, by rozwalić istniejący porządek świata ustanowiony w Konferencji Pokojowej, po zakończeniu I wojny światowej w Wersalu. Otóż trzeba pamiętać, że zalążki konfliktu przyszłego polsko-niemieckiego zostały tworzone już w czasie istnienia tejże konferencji pokojowej w Wersalu. Maherzy polityczni Anglii, dokładnie: urzędujący premier Loyd George spowodował to, że Gdańsk stał się miastem otwartym, pod międzynarodowym zarządem. Były tam też i jeszcze inne postanowienia, których nie pamiętam, a które miały decydujący wpływ na aspiracje niemieckie. Innym mankamentem było to, że państwa Ententy nie miały ochoty na prowadzenie jakiejkolwiek wojny, bowiem tak bardzo były zmęczone jak i wyczerpane I wojną światową, dlatego to szły daleko na żądania Niemiec. To, że Polska odzyskała niepodległość zawdzięczać należy akcji Polonijnego Czynu Zbrojnego, który dopomógł Francji w krytycznym momencie, do rozgromienia Niemiec, łącznie z armiami alianckimi. To prezydent Stanów Zjednoczonych Woodrow Wilson swoim uporem spowodował, że Polska stała się państwem niepodległym z dostępem do morza. A kapitał pruski robił wszystko, aby do tego nie dopuścić. Przekupywał różnorodnych dyplomatów aby wnioski delegacji Francji i Ameryki ignorować! Tak się jednak nie stało.
Ale nie to tylo stało się, że Niemcy dość szybko otrząsnęły się z porażki I wojny. Zezwolenie Niemcom na zachowanie stutysięcznej armii kadrowej doprowadziło do tego, że Wehrmacht szybko się rozwijał. Dyplomacja niemiecka tak lawirowała na arenie międzynarodowej, że wszelkie konferencje ministrów zagranicznych czy też ambasadorów regulujące sprawy międzynarodowe jak i sporne, wygrywały na swoją korzyść. W roku 1936 zdobyły się na ryzykowny skok wkroczenia Wehrmachtu do strefy zdemilitaryzowanej do Nadrenii bez żadnej reakcji ze strony państw Ententy. Z kolei opracowały sobie dalsze skoki rozwojowe jak budowę autostrad, przemysłu zbrojeniowego no i Anschluss w Austrii, na co państwa zachodnie nie reagowały.
Aby światu udowodnić, że jak bardzo Niemcy są zagrożone ze strony komunizmu, w swoim świecie robotniczym, spowodowali strajki, które świadczyć miały o tymże zagrożeniu, nagłaśniając w skali światowej te niby to trudności gospodarcze, uzasadniając to tym, że powodem ich są obciążenia w spłatach długów wojennych. Aby komuny nie wpuścić do Niemiec, finansjera nowojorska postanowiła przyjść Niemcom z pomocą. W tym to celu w październiku 1938 r. urządzili w Hotelu Waldorf Astoria w Nowym Jorku wielki bankiet, na który zaproszony został kanclerz Niemiec prof. Bruning, by na bankiecie tym wręczyć mu dar w postaci czeku z pokryciem w złocie na 10 miliardów dolarów, lecz z zaznaczeniem, aby w ciągu następnych 10 lat urządzili wojnę w Europie. Dyplomacja niemiecka nadal atakowała świat zachodni domagając się zniesienia długów wojennych. Wobec czego znowóż finansjera nowojorska spowodowała to, że sekretarz skarbu Stanów Zjednoczonych przeprowadził w Kongresie uchwałę zwalniającą Niemcy od płacenia 17 miliardów funtów angielskich, przypadających płaceniu dla Ameryki. Również dyplomacja amerykańska spowodowała, że Anglia również zrzekła się takiej samej sumy, czyli dalszych 17 miliardów funtów dla Anglii. Z kolei dyplomacja obydwu państw wpłynęła na rząd Francji by zrzekł się podobnej sumy względem Niemiec. Chociaż odbyło się to z oporem Francji, jednak w końcu uległa namowom Ameryki i Anglii.
Wszystko to odnotowane jest nie tylko w podręcznikach historii z tamtego okresu lecz również wszelkie wzmianki dzisiaj jeszcze można znaleźć w bieżącej prasie świata zachodniego. Trzeba jednak trochę poślęczeć nad tymi szpaltami prasowymi. Ale komu by się dzisiaj chciało wysiadywać stołki nad sprawami nie istniejącymi już?
Tak więc gdy Bruning powrócił do Berlina i przekazane mu czeki spieniężył w Dresden Deutche Bank, wtedy to na widowni pojawił się Hitler, którego ówczesny prezydent Niemiec Hindenburg mianował kanclerzem. Ten zaś obejmując władzę z miejsca kopnął Bruninga tak, że ten musiał uciekac do Nowego Jorku gdzie czekała na niego katedra ekonomii, chyba w Harvard University? Wkrótce zajęte zostały Sudety, a w 9 miesięcy później skok na Polskę, 1 września 1939 roku.
Reszta historii wszystkim jest bardzo dobrze znana.
W ten to sposób Hitler postawił Niemcy na nogi.
Niemcy potrafią myśleć i działać w interesie Niemiec jako państwa i narodu, nie tak jak Polacy, którzy wyprzedają Polskę za pół ceny wartości. Polaku myśl - myśl i działaj!

Stefan Kowalik, Chicago