Święto Niepodległości Polski
11 listopada

I. 11 listopada 1918 r. z chwilą podpisania przez Niemcy rozejmu w lasku Compiegne pod Paryżem zakończyła się I wojna światowe.
Był to przełomowy moment nie tylko w dziejach całej Europy, ale i Polski.
Po 123 latach zaborów (rosyjski, niemiecki, austriacki) Polska odzyskała upragnioną wolność i Niepodległość. Było to wielkie wydarzenie dla patriotów polskich w Europie i na emigracji. Spełniły się ich marzenia i nadzieje. Dzień wcześniej powrócił do Warszawy Józef Piłsudski, komendant I Brygady Legionów, internowany od lipca 1917 roku przez Niemców w twierdzy magdeburskiej. Na więść o powrocie Piłsudskiego, Ignacy Daszyński wraz z całym rządem 11 listopada przyjechał do Warszawy. Tego samego dnia Józef Piłsudski otrzymał z rąk Rady Regencyjnej najwyższą władzę wojskową i rozpoczął konsultacje z przedstawicielami stronnictw politycznych w sprawie utworzenia koalicyjnego rządu. 11 listopada na ulicach wszystkich miast panowała euforia z powodu rodzącej sie Niepodległej Rzeczypospolitej. Słychać było śpiewy piosenek patriotycznych, a wojskowi nosili czapki rogatywki z orłem, oddani Piłsudskiemu i jego Legionom.
II. Święto Niepodległości to z jednej strony okazja do dziękczynienia Panu Bogu za dobro jakim jest nasza Ojczyzna, a z drugij strony to dzień szczególnej modlitwy i pamięci o tych, którzy oddali swoje życie w walce o niepodległość. Dziękujemy im za poświęcenie ich bardzo młodego nieraz życia, za wzór jaki nam zostawili. Oni odeszli do innej, wiecznej Ojczyzny. A nam teraz zostało powierzone to zadanie, któremu na imię Polska. Jak my chrześcijanie mamy się troszczyć o wspólne dobro wszystkich Polaków? Jak my, przebywający na emigracji mamy to czynić? W czerwcu 1979 r. Ojciec Święty Jan Paweł II na Błoniach krakowskich powiedział: “Proszę Was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię Polska, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością (...) abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili, abyście sami nie podcinali tych korzeni, z których wyrastamy. Proszę Was, abyście mieli ufność nawet wbrew każdej własnej słabości, abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało, abyście od Niego nigdy nie odstąpili (...). Proszę Was o to. Amen.

Opracował Jan H. Darłak

Ojczyzna

Ojczyzna - zwykłe słowo,
A tyle znaczy,
Ojczyzna - piękne słowo,
Jak je tłumaczyć?

Ojczyzna to jabłonie kwiatami obsypane;
I modre chabry w zbożu -
I jasny śpiew skowronka;
I srebrnołuskie fale, odrzańskie i wiślane.

Ojczyzna - bliskie słowo,
W nim serca wszystkie.
Ojczyzna zwykłe słowo
Czemu tak bliskie?

Ojczyzna to czas dawny,
Ojczyzna to czar bliski.
To miły dom rodzinny i Matki oczy jasne.
Ojczyzna to jest mowa znajoma od kołyski.

Ojczyzna to my sami
To serca nasze własne
To nasza historia krwią pisana,
I to mieszkanie liche ale własne.

Wybrał J.D.

P.S. Patria-ae, z j.łac znaczy ojczyzna, stąd etymologia słowa “patriotyzm”.