Rok św. Gerarda Majelli

Gerard Majella, to postać tajemnicza. Urodził się w małej włoskiej wiosce blisko 300 lat temu, jednak ludzie mówią o nim tak, jakby wciąż żył tuż obok. Nie był kapłanem lecz bratem redemptorystą, który zmarł w wieku 29 lat. Jego obecność i modlitwa odczuwane są w domach i szpitalach od Londynu do Los Angeles, od Monachium do Melbourne. Gdziekolwiek znajduje się niemowlę w niebezpieczeństwie, matka w potrzebie, chore dziecko, opuszczona i cierpiąca rodzina, tam można usłyszeć modlitwę do św. Gerarda. Dlaczego Bóg wybrał Gerarda Majellę i przeznaczył do trudnego zadania, jakim jest troska o najbardziej zranione spośród Bożych dzieci?

I. Patron Matek oczekujących potomstwa
Rok 2005 obchodzony jest w Zgromadzeniu Redemptorystów jako Rok Św. Gerarda Majelli ze względu na to, że zbiegają się dwie rocznice związane z jego osobą: stulecie kanonizacji i 250 rocznica śmierci świętego (16 października 1755). Św. Gerard jest patronem matek oczekujących narodzin dziecka. Wspominał o tym Jan Paweł II w liście do przełożonego generalnego Zgromadzenia o. Josepha W. Tobina. Oto fragmenty tego listu:
“Gerard Majella jest jednym z tych małych, w których Bóg zajaśniał mocą swego miłosierdzia. W młodych latach wstąpił on do misyjnego Instytutu Redemptorystów ze zdecydowaną wolą “stania się świętym”. Radosne i pełne zaufania “tak” dla woli Bożej wspierane nieustanną modlitwą i nadzwyczajnym duchem pokuty, przekształcało się w nim w miłość wrażliwą na duchowe i materialne potrzeby bliźnich, zwłaszcza tych najuboższych. Chociaż nie miał specjalnych studiów, Gerard przenikał tajemnice Królestwa Bożego i z prostotą promieniował nimi na tych, którzy się do niego zbliżali. Odzuwał konieczność nawracania grzeszników i był niezmordowany w tym dziele; tak samo umiał podtrzymywać i podnosić na duchu osoby powołane do życia konsekrowanego (kapłani, diakoni, biskupi). Sława jego świętości i ufność we wstawiennictwo nieustannie wzrastały po śmierci. Jego relikwie jeszcze dziś stanowia cel licznych pielgrzymek z Włoch oraz z wielu krajów wszystkich kontynentów. Nieprzeliczone rzesze wiernych z ufnością zwracają się do niego w najtrudniejszych sprawach (...).
Świat nasz oczekuje szczerego świadectwa o mądrości i mocy Krzyża. Inkulturacja wiary i szybkie zmiany społeczne pociągają za sobą liczne wyzwania w ogłoszeniu Ewangelii. Dlatego z wyraźnym przepowiadaniem mądrości Krzyża należy zawsze łączyć faktyczne zaangażowanie w głoszenie “ewangelicznej miłości”, zwłaszcza ludziom prostym i ubogim, jak to czynił Gerard Majella, który dobrze rozumiał tajemnicę Krzyża, tajemnicę, która wyraźnie ukazuje okropność grzechu i równocześnie obwieszcza wyzwalającą i uzdrawiającą moc Bożego Miłosierdzia”.
W ten sposób modlił się św. Gerard: “O Boże mój, obym mógł doprowadzić do nawrócenia tylu grzeszników, ile jest ziaren piasku w morzu i na ziemi, ile liści na drzewach i na polach, atomów w powietrzu, gwiazd na niebie, promieni słońca i księżyca, wszystkich istot żyjących na ziemi!” (Pisma duchowe, Materdomini 2001, 155).

II. Przeciwko kulturze śmierci
Dla grzeszników Gerard nie szczędził ani energii, ani modlitw ani pokuty. Zawsze zależało mu aby oni wszyscy owocnie skorzystali z Sakramentu Pojednania (spowiedź św.). Troszcząc się żeby grzesznicy odzyskiwali życie duchowe poprzez nawrócenie w Sakramencie Pojednania, św. Gerard w sposób szczególny zwraca również uwagę na dopiero co zapoczątkowane życie i na matki w ciąży, zwłaszcza te, które znalazły się w trudnych warunkach duchowych czy materialnych. Dlatego także i dzisiaj jest specjalnym opiekunem matek ciężarnych. Ta charakterystyczna cecha jego miłości stanowi dla Was i dla wiernych pewien bodziec do ukochania, bronienia i służenia zawsze ludzkiemu życiu - pisze Jan Paweł II. Dobrze znane są nam zagrożenia ludzkiego życia, które się nieustannie mnożą, zwłaszcza życia dzieci nienarodzonych. Do głębokiej refleksji powinna nas przede wszystkim pobudzać bardzo niepokojące szerzenie się “kultury śmierci”, która pcha szerokie kręgi opinii publicznej do usprawiedliwiania niektórych przestępstw przeciw życiu w imię prawa wolności dla jednostki i na podstawie tych przesłanek domaga się zalegalizowania przez państwa przestępstw przeciwko życiu (por. Evangelium vitae, 4). Moim życzeniem jest, pisze Ojciec Święty, aby Rok Św. Gerarda przyczynił się do zwiększenia wysiłku chrześcijan w przeciwstawianiu się kulturze śmierci i podejmowania konkretnych oraz wymownych działań na rzecz kultury życia. W służbie życiu podejmijcie Waszą teologiczną i moralną refleksję, prowadząc ją w wierności alfonsjańskiej tradycji, wychodząc z sytuacji, w których życie jest mniej strzeżone i bronione. Na tym właśnie polega kontynuowanie dzieła św. Gerarda Majelli i bycie świadkami nadziei oraz budowniczymi nowej ludzkości. Jan Paweł II - papież.
Szczęść Bożę!
Na podstawie opracowania (red. o. Marek Kluk CSsR, wyd. “Homo Dei”, Kraków 2004)

Wybrał i opracował Jan Darłak