Przyjacielu przesiądź się wyżej
(Łk 14, 7-11)
Kto ratował i ocalił chrześcijaństwo?

I. Mnóstwo jest takich, którzy dorwali się do pierwszych miejsc przy stołkach i zasiedli na wysokich “stołkach”. I to może budzi w nas rozgoryczenie, może nawet żal do Pana Boga. Mówimy wtedy: nie ma sprawiedliwości. A kiedyż ona była? Oczywiście, nie ma w doczesnym świecie sprawiedliwości idealnej. Ale dlaczego od razu traktować rzecz w kategoriach sprawiedliwości?
Spójrzmy na to jak na zjawisko naturalne. Czy na górze, na wierzchu, na powierzchni zawsze zbiera się śmietanka i to, co najlepsze?
Niemniej często na wierzchu gromadzi się ciężki strawny kożuch i szumowiny. I jesteśmy świadkami jak ni stąd ni zowąd zrywa się silny wiatr i zmiata męty z powierzchni. I tak kto się się wywyższył zostaje poniżony.
To co jest wartościowe, bardzo często zajmuje jakąś skromną pozycję, może nawet jak radzi Pan Jezus, ostatnie miejsce. Ale i to może się zmienić wbrew oczekiwaniom.
II. W najsmutniejszych okresach historii Kościoła, kiedy bezbożnicy, herezjarchowie i gorszyciele mieli najwięcej do powiedzenia - kto ratował i ocalił chrześcijaństwo? Ci z ostatnich miejsc: jakiś ubogi św. Franciszek (+1222), mała św. Teresa, św. Benedykt (VI w.). A w naszych czasach: pokorny brat Albert (Adam Chmielowski) +1916, nikomu nieznana, cicha i pokorna zakonnica - wizjonerka św. Faustyna Kowalska (+1938) i wielu nieznanych świeckich ludzi o głębokiej wierze i miłości do Boga i Kościoła.
Oni zapalali wśród tych mroków silne reflektory i wskazywali właściwe kierunki jak chociażby w czasie II wojny światowej ojciec Maksymilian M. Kolbe (+1941), który oddał życie za ojca rodziny Henryka Gajowniczka. Oświęcim(14 sierpnia 41 r.). Do nich powiedział Bóg: Przyjacielu, przesiądź się wyżej.
Tak właśnie jest, że słabi bardziej są potrzebni w Boskich planach, niż silni i władczy (Napoleon, Hitler, Stalin, Mussolini, Franco, Castro, etc.).
Jest to jedna z głównych tajemnic chrześcijaństwa, że drogę ku Sobie, ku Prawdzie i Mądrości, Bóg otwiera słabym i zapomnianym (np. Dawid). Bo też właśnie tacy dopuszczają Boga do głosu i pozwalają Mu działać przez siebie. Z pasterskiego rodu Dawida narodził się Chrystus. (ST).
III. I każdy z nas może być pewnego dnia powołany do rzeczy wielkich, ale do nich trzeba się przygotować przez rzeczy małe. Oczywiście, trzeba wciąż poszerzać swoje życie wewnętrzne (sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki) i horyzonty, wzmagać odwagę - ale wszystko to poprzez staranne wypełnianie określonych skromnych żądań, poprzez godzenie się na konieczne luki i porażki (J. Guitton). W końcu nie jest ważne jak nas widzi świat (ludzie, plotkarze, głupcy), ważne jest jak widzi nas Bóg (ST), który wcześniej czy później, wobec wszystkich współbiesiadników zwróci się do nas: Przyjacielu, przesiądź się wyżej!
Bóg sądzi inaczej aniżeli sądzą ludzie. Bóg jst sprawiedliwy. I to jest dla nas najlepszą nadzieją i ufnością w Opatrzność Bożą. I Ty możesz być zauważony...

Opracował Jan H. Darłak

***

Król sprawiedliwy...
Z testamentu duchowego św. Ludwika do syna

I. Synu drogi, nade wszystko polecam Ci miłować Pana Boga twego, z całego serca twego i ze wszystkich sił twoich. Bez tego nie ma zbawienia. Synu, powinieneś unikać wszystkiego, o czym wiesz, że nie jest miłe Bogu, a zatem wystrzegać się wszelkiego grzechu śmiertelnego, tak dalece, iżbyś wolał raczej ponieść cierpienie męczeństwa, niż jakikolwiek grzech popełnić. Poza tym, jeśliby Pan zesłał na ciebie jakiekolwiek utrapienie, znoś je spokojnie i z dziękczynieniem, wiedząc, że służy ono twojemu dobru i że prawdopodobnie w pełni na nie zasłużyłeś. Jeśli natomiast Pan ześle ci pomyślność, powinieneś dziękować z pokorą, czuwając, aby poprzez chełpliwość czy w jakikolwiek inny sposób nie stać się z tego powodu gorszym. Nie wolno ci walczyć przeciw Bogu lub obrażać Go posługując się Jego darami.
II. Chętnie i pobożnie słuchaj nabożeństw w kościele, nie bądź wówczas rozproszony w spojrzeniach. Nie mów niepotrzebnych rzeczy, dopóki znajdziesz się w kościele, ale módl się do Boga ustami albo sercem (por. Psalmy). Miej współczujące serce względem ubogich, nieszczęśliwych i strapionych, a w miarę swych możliwości pomagaj im i pocieszaj. Dzięku Bogu za wszystkie Jego dobrodziejstwa, abyś stał się godnym większych darów. Względem swych poddanych bądź sprawiedliwy, nie zbaczając ani na prawo, ani na lewo. W razie sporu między biednymi i bogatymi, dopóki się nie przekonasz o prawdzie, bądź raczej po stronie ubogiego niż bogatego.
Staraj się aby wszyscy twoi poddani zachowywali sprawiedliwość i pokój, w szczególności zaśosoby duchowne i zakonne.
III. Bądź oddany i posłuszny Matce naszej, Kościołowi rzymskiemu (Mater Ecclesiae) i Najwyższemu Kapłanowi jako duchownemu Ojcu (tj. papieżowi - JD). Z twego państwa straj się usunąć wszelkie zło, w szczególności zaś bluźnierstwa i herezje.
Synu drogi, na koniec udzielam Ci wszelkich błogosławieństw, jakich pobożny ojciec może udzielić synowi. Trójca Święta i wszyscy święci niech cię strzegą od złego. Niech Pan da ci łaskę spełniania Jego woli tak, aby doznawał od ciebie czci i uwielbienia. W ten sposób po tym życiu będziemy mogli spotkać się razem, aby na Niego patrzeć, miłować Go i chwalić na wieki. Amen.

Św. Ludwik, Acta Sanctorum Augusti 5 nr 546

Wybrałi opr. Jan H. Darłak

P.S. Ludwik urodził się w roku 1214. W dwunastym roku życia został królem Francji. Był wzorowym mężem i ojcem rodziny. Wychował 11 dzieci. Odznaczał się duchem modlitwy, pokuty i miłosierdziem wobec ubogich. Zmarł w czasie wyprawy krzyżowej do Ziemi Świętej w roku 1270. Czczony na terenie całej Francji i poza jej granicami. Wielu z naszych rodaków nosi to imię: Ludwik Solski, Ludwik Sępoliński. Liturgiczne wspomnienie św. Ludwika obchodzi się 25 sierpnia. Liturgia Godzin.
J.D.

***

Klejnoty poezji polskiej
Tęsknota, umiłowanie piękna, prawdy, bieda
I. Stepy akermańskie

Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,
Wóz nurza się w zielonośc i jak łódka brodzi
śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
omijam koralowe ostrowy burzanu.

Już mrok zapada, nigdzie drogi ni kurhanu;
Patrzę w niego, gwiazd szukam, przewodniczek łodzi;
Tam z dala błyszczy obłok? Tam jutrzenka wschodzi?
To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanu.

Stójmy! - jak cicho! - słyszę ciągnące żurawie,
których by niedościgły źrenice sokoła;
Słyszę, kędy się motyl kołysze na trawie,

Kędy wąż śliską piersią dotyka się zioła
W takiej ciszy! - tak ucho natężam ciekawie,
Że słyszałbym głos z Litwy. - Jedźmy, nikt nie woła.

IX. Mogiły haremu

Tu z winnicy miłości niedojrzałe grona
Wzięto na stół Allacha; tu perełki Wschodu,
Z morza uciech i szczęścia, porwała za młodu
Trumna, koncha wieczności, do mrocznego łona.

Skryła je niepamięci i czasu zasłuna,
Nad nimi turban zimny błyszczy śród ogrodu
Jak buńczuk wojska cieniów i ledwie u spodu
Zostały dłonią giaura wyryta imiona.

O wy, róże edeńskie, u czystości stoku
Odkwitnęły dni wasze pod wstydu liściami,
Na wieki zatajone niewiernemu oku.

Teraz grób wasz spojrzenie cudzoziemca plami,
Pozwalam mu- darujesz, o wielki Proroku!
On jeden z cudzoziemców poglądał ze łzami.

(1798-1855)

Adam Mickiewicz, cykl “Sonety krymskie”

W tym roku przypada 150 rocznica śmierci naszego wieszcza. Zapomniana.

***

Mów do mnie jeszcze... Za taką rozmową
Tęskniłem lata. Każde twoje słowo
Słodkie w mym sercu wywołuje dreszcze -
Mów do mnie jeszcze...
Mód do mnie jeszcze... Ludzie nas nie słyszą,
Słowa twe dziwnie poją i kołyszą,
Jak kwiatem, każdym słowem twym się pieszczę -
Mów do mnie jeszcze...

Kazimierz Przerwa-Tetmajer (1865-1940)

***

Evviva L’arte

Evviva l’arte! Człowiek zginąć musi -
Cóż, kto pienięzy nie ma, jest pariasem,
Nędza porywa za gardło i dusi -
Zginąć, to zginąć jak pies, a tymczasem,
Choć życie nasze splunięcia niewarte:
Evviva l’arte!

Evviva l’arte! Niechaj pasie brzuchy,
Nędzny filistrów naród! My artyści,
My, którym często na chleb braknie suchy,
My, do jesiennych tak podobni liści.
I tak wykrzykniem: gdy wszystko nic warte,
Evviva l’arte!

Evviva l’arte! Duma naszym bogiem,
Sława nam słońcem, nam królom bez ziemi,
Możemy z głodu skonać gdzieś pod progiem,
Ale jak Orły z skrzydły złamanemi -
Więc naprzód! Cóż jest prócz sławy co warte?
Evviva l’arte!

Evviva l’arte! W piersiach naszych płoną
Ognie przez Boga samego włożone:
Więc patrzym na tłum z głową podniesioną,
Laurów za złotą nie damy koronę,
I chociaż życie nasze nic niewarte
Evviva l’arte!

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

***

Zaduma

Ostatni z mego pokolenia
Drogich przyjaciół pogrzebałem;
Widziałem, jak się życie zmienia,
I sam jak życie się zmieniałem.

Człowiekam kochał i przyrodę,
W przyszłość patrzyłem jasnym okiem,
Wielbiłem wolność i swobodę
Zbratany z wiatrem i obłokiem.

Nie wabił mnie spiżowy pomnik,
Rozgłośne trąby, huczne brawa.
Zostanie po mnie pusty pokój
I małomówna, cicha sława.

Leopold Staff (1878-1957)

Ateński cmentarz

Słońce poleruje marmury do kości,
Zapach oliwnych lamp
do krwi kaleczy pamięć.
Pomniki zatroskaniem płaczek dławią czas,
który jest tarczą bez wskazówek.
Między mieczującymi niebo cyprysami,
Sfinks czeka z zagadką na nowego Edypa.

Ares Chadzinikolau (ur. 1973)

***


Dotykanie wieczności

Tak wiele było podróży,
rozstań i powrotów,
pożegnań, w które wcale
nikt nie chciał uwierzyć,
że tylko koniecznie
trzeba się oddalić,
by po tamtej stronie
odnaleźć w pamięci:
drobny uśmiech,
kwiat róży dobrze zasuszony
małe szczęście co cieszy,
wtedy serce z kawałków
musiz zebrać i złożyć,
aby mogło znowu kochać
jak od dnia swoich narodzin.

Eligiusz dymowski OFM (ur. 1965)
Wenecja, Plac św. Marka

***

A czemuż wy, chłodne rosy...

A czemuż wy, chłodne rosy,
Padacie,
Gdym ja nagi, gdym ja bosy,
Głód w chacie?
Czy nie dosyć, że człek płacze
Na ziemi?
Co ta nocka sypie łzami
srebrnymi?
Oj, żebym ja poszedł ino
Przez pole
I policzył łzy, co płyną
Na rolę...
Strach by było z tego siewu
żąć żniwo,
Boby snopy były krwawe
Na dziwo!
Przyjdzie słonko na niebiosy
Wschodzące
I wypije bujne rosy, na łące...
Ale żeby wyschło naszych
Łez morze,
Chyba cały świat zapalisz,
Mój Boże!

Maria Konopnicka (1842-1910)

“Klejnoty poezji polskiej”(Od Mickiewicza do Herberta). Wybrał: Jan H. Darłak (wyd. Arka, Poznań 2001)


***

75-lecie Klubu Iwonicz
Zaproszenie
na jubileuszową Mszę św. w niedzielę, 11 września 2005 r. o godz. 11.00 a.m. w kościele pw. Św. Stanisława Biskupa i Męczennika, 2318 N. Lorel (Fullerton/Long), Chicago oraz na Uroczysty Bankiet, który odbędzie się w Sali Bankietowej, Jolly Inn, 6501 W. Irving Park Rd., Chicago, Il 60634 w niedzielę 11 września 2005 r.
Koktajl 3.00 - 3.30 p.m.
Rozpoczęcie bankietu - 3.30 p.m.
Część oficjalna
Obiad
Prezentacja działalności Klubu od 1930 r. do 2005 r.
Zabawa taneczna przy akompaniamencie zespołu Biało-Czerwoni
Zakończenie bankietu ok. godz. 9.00 p.m.
Prosimy o punktualne przybycie na Mszę św. i na bankiet.
Cena biletu na bankiet - od osoby dorosłej - $75, dzieci do lat 12 - wstęp wolny.
Zgłoszenie uczestnictwa wraz z wpłatą prosimy przesłać do dnia 20 sierpnia 2005 r.
Czek lub money order prosimy wystawić na “Klub Iwonicz” (prosimy nie przesyłać gotówki).
Serdecznie zapraszamy.
Po więcej informacji prosimy dzwonić pod numery telefonów: Józef Jurczak, 773-775-7720, Józef Kowalski (847) 259-6607.

******

Dbaj o swoje bezpieczeństwo w domu, pracy i szkole

Dzieci wróciły do szkoły, nadszedł czas aby skupić się na zdrowiu, gdyż nadchodzi okres świąt. Wrzesień jest miesiącem zdrowia, to najlepsza pora na to, aby przypomnieć sobie podstawowe zasady zdrowego i bezpiecznego żywienia. Pamiętaj, to dotyczy wszystkich, nie tylko dzieci. Jeśli jesteś osobą, która ma zwyczaj jeść przy biurku pamiętaj: ostatnie badania wykazały, że biurko należy do najbardziej zanieczyszczonych miejsc i na pewno nie jest miejsce dobrym do spożywania posiłku. Jeśli jesz przy biurku bo lubisz, to przypomnij sobie, kiedy ostatni raz je czyściłeś. Weź sobie to do serca, zastanów się i zadbaj o swoje bezpieczeństwo. Na stronie www.fighbac.org znajdziesz informację na temat, jakich zasad przestrzegać, aby zachować bezpieczeństwo żywienia.

1. Często myj ręce i miejsce gdzie spożywasz posiłki
Używaj ciepłej wody z mydłem przez co najmniej 20 sekund. Myj ręce przed przygotowaniem posiłku, przed jedzeniem, podczas przygotowywania, a zwłaszcza jeśli dotykałeś surowego mięsa, drobiu, ryb. Zawsze myj ręce, jeśli dotykałeś zwierząt, zmieniałeś dziecku pieluchy, po wyjściu z ubikacji, jeśli czyściłeś nos, dotykałeś cudzych rąk lub przedmiotów, innych niż jedzenie. To najlepsza droga aby zapobiec przenoszeniu się bakterii. Pamiętaj o tym, zwłaszcza w sezonie kiedy panuje grypa.
Zawsze utrzymuj w czystości miejsca gdzie przygotowujesz i spożywasz posiłki. Używając deski do krojenia, noża czy innych narzędzi kuchennych nie używaj tych samych do przygotowania surowego mięsa, drobiu, ryb i produktów gotowyh do jedzenia. Pamięaj aby po każdorazowym użyciu umyć je w ciepłej wodzie z mydłem.
2. Trzymaj produkty osobno - aby uniknąć zakażenia!
Oddzielanie produktów powinno nastąpić już w koszyku sklepowym. Pakuj osobno surowe mięso, ryby, drób i staraj się, aby znalazły osobne miejsca w lodówce na najniższej półce aby inne produkty były bezpieczne.
3. Gotuj jedzenie w odpowiedniej temperaturze
Termometr do mięsa może okazać się bardzo przydatny podczas gotowania. Poniżej lista produktów i wielkości temperatur w jakich należy je przygotowywać:
- pieczenie i steki - co najmniej 456 st. F
- drób w całości - 180 st. F
- mięso mielone - co najmniej 160 st. F
- jajka gotuj, aż białka i żółtko są twarde, nigdy nie jedz surowych jaj
- rybę gotuj, aż stanie się przezroczysta
- zupy, sosy i gravy doprowadź do stanu gotowania, nawet jeśli odgrzewasz.
4. Trzymaj jedzenie w lodówce. zamrażaj szybko i odpowiednio.
Zamrażanie żywności w temperaturze 32 st. F do 40 st. F jest najlepszą i najbezpieczniejszą drogą aby zmniejszyć ryzyko zachorowania. Mikroorganizmy znajdując się w jedzeniu, które mogą wywołać chorobę najszybciej rozmnażają się w wysokiej temperaturze. Utrzymując odpowiednią temperaturę w swojej lodówce zwalniasz proces ich rozwoju. Sprawdź czy termometr w lodówce działa prawidłowo, jeśli nie, kup nowy w najbliższym sklepie. Pamiętaj, aby produkty znalazły się w lodówce nie później niż w ciągu dwóch godzin od chwili zakupu i sprawdź, czy temperatura jest odpowiednia tzn. 40 st. F lub troszkę poniżej.
Jeśli odmrażasz lub marynujesz jedzenie, trzymaj je zawsze w lodówce, nigdy na zewnątrz, a po jedzeniu resztki zapakuj w odpowiedni pojemnik i szybko umieść w lodówce. Zawsze sprawdzaj datę ważności na opakowaniu, aby być pewnym, że jedzenie nie jest przeterminowane.
Aby uzyskać więcej informacji na temat zasad bezpiecznego przechowywania żywności odwiedź stronę: http://www.foodsafety.gov/~fsg/f01chart.html.