Króluj nam Chryste!

W ostatnią niedzielę Roku Liturgicznego, tuż przed Adwentem Kościół obchodzi Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata. W tym roku przypada ona 20 listopada. Jest to inne niż ziemskie królestwo - to królestwo miłości, sprawiedliwości, prawdy i pokoju. (Prefacja). Chrystus otrzymał panowanie i królewską władzę; wszystkie narody, ludy i języki będą Mu służyły na wieki.
On jeden alfą i omegą (gr.), początkiem i końcem. (Apokalipsa).
- Przyjdź Królestwo Twoje, Panie.
Książę pokoju, zniwecz wojny i ogłoś swój pokój narodom.
- Przyjdź Królestwo Twoje, Panie.
Chryste, nasz Królu i Pasterzu, zgromadź swój lud ze wszystkich stron świata i obdarz go prawdą i życiem.
- Przyjdź Królestwo Twoje, Panie.
Niech całe stworzenie, wyswobodzone z niewoli grzechu, Tobie służy i bez końca Ciebie chwali.
Króluj nam Chryste! Zawsze i wszędzie!

Hymn

1. Ciebie Chryste wyznajemy
Królem czasu i wieczności,
Władcą ludów całej ziemi
Dusz i serc najwyższym Sędzią.
2. Tobie śpiewa chór aniołów
I majestat Twój wychwala;
Także my sławimy Ciebie
Jako Pana wszystkich rzeczy.
3. Ty, coś Księciem jest pokoju,
Zbuntowanych poddaj sobie
I w jedynej swej owczarni
Zgromadź zabłakanych ludzi.
4. Po to przecież krzyż przyjąłeś
I otwarłeś swe ramiona,
W sercu zaś przebitym włócznią
Ukazałeś żar miłości.
5. Po to jesteś na ołtarzu
W znakach chleba oraz wina,
I wylewasz z rany boku
Zdrój zbawienia dla swych wiernych.
6. Tobie, Jezu, który rządzisz
Przez swą miłość całym światem,
Niechaj będzie wieczna chwała
Z Ojcem i Najświętszym Duchem. Amen.

Opracował J.H. Darłak


***


Wysoka cena królestwa (Mk 9,41-50)

I. Trzykrotnie i wyraźnie wymienia Pan Jezus miejsce odrzucenia: piekło, ogień nieugaszony, gdzie robak udręki nie umiera. Powinno to rozwiać wątpliwości u tych, którzy nie dowierzają tej ponurej ostateczności - (wieczne odrzucenie). Równocześnie jednak wskazuje Zbawiciel na radosną rzeczywistość Królestwa Bożego, które w swoim całkowitym spełnieniu jest królestwem szczęśliwego, wiekuistego życia. To królestwo przeznaczone jest dla ludzi odważnych, zdecydowanych, gotowych do ofiar i wyrzeczeń: Lepiej jest dla ciebie ułomnym, chorym, jednookim wejść do Królestwa Bożego, niż w całości być wykluczonym z tego Królestwa. Mówi Pan Jezus o konieczności - w niektórych sytuacjach - pozbawienia się ręki, nogi czy oka. Oczywiście zgodnie z duchem języka wschodniego, Pan Jezus używa tutaj porównań krańcowo przesadnych: Królestwo Boże warte jest po prostu najwyższej ceny.
II. Tłumacząc te radykalne sformułowania na język praktyczny: człowiek pragnący wejść do Królestwa Niebieskiego musi od siebie odrzucić, odciąć, wyłupić okazje do grzechu, choćby one były mu tak drogie, jak ręka, noga lub oko. Taka jest cena Królestwa: umartwienia, wyrzeczenia, poskramianie swoich fałszywych upodobań i porywów. Ale nie wyobrażajmy sobie, że pewnego pięknego dnia obudzimy się w Królestwie Niebieskim, nie wiedząc jakeśmy się tam dostali... (Tu przypominają się nam dowcipy o spotkaniu ze św. Piotrem - J.D.).
Ofiara cierpień Jezusa Chrystusa to właśnie cena, jaką przede wszystkim On zapłacił za nasz wstęp do Królestwa.

Wybrał J.D.